"Obras" Garcilasa de la Vegi to zbiór dzieł poetyckich napisanych na początku XVI wieku. Ten korpus pracy odzwierciedla przejście w kierunku renesansowego humanizmu w Hiszpanii, prezentując zarówno ówczesne kwestie tematyczne, jak i innowacje stylistyczne. Kolekcja zawiera różne formy poezji, takie jak sonety, elegie i sielanki, które wyrażają miłość, stratę i niuanse ludzkiego doświadczenia. Wstęp do "Obras" zawiera wprowadzenie do życia Garcilasa, podkreślające jego szlacheckie wychowanie, wyczyny wojskowe i powiązania z dworem. Przygotowuje on grunt pod głębokie zbadanie jego tematów, szczególnie w początkowej sielance, która przedstawia dwóch pasterzy, Salicia i Nemorosa. Wyrażają oni swoje smutki poprzez liryczne lamenty, podkreślając motywy nieodwzajemnionej miłości i melancholijnego piękna natury. Dzięki bogatej symbolice i emocjonalnemu językowi sielanka zanurza czytelników w świecie pasterskim, zapraszając ich do intymnego przeżywania emocjonalnych zmagań bohaterów.