„Obras” Garcilasa de la Vegi to zbiór dzieł poetyckich napisanych na początku XVI wieku. Ten korpus dzieł odzwierciedla przejście ku renesansowemu humanizmowi w Hiszpanii, prezentując zarówno ówczesne zagadnienia tematyczne, jak i innowacje stylistyczne. Zbiór zawiera różne formy poezji, takie jak sonety, elegie i sielanki, które wyrażają miłość, stratę i niuanse ludzkiego doświadczenia. Otwarcie „Obras” zawiera wprowadzenie do życia Garcilasa, podkreślając jego szlacheckie wychowanie, wojskowe dokonania i związki z dworem. Przygotowuje to grunt pod dogłębną eksplorację jego tematów, zwłaszcza w początkowej sielance, która przedstawia dwóch pasterzy, Salicia i Nemorosa. Wyrażają oni swoje smutki poprzez liryczne lamenty, akcentując tematy nieodwzajemnionej miłości i melancholijnego piękna natury. Poprzez bogate obrazy i emocjonalny język, sielanka zanurza czytelników w świat pastoralny, zapraszając ich do intymnego przeżywania emocjonalnych zmagań bohaterów.