`Luces de Bohemia: Esperpento` Ramóna del Valle-Inclána to sztuka opublikowana w 1920 roku. Opowiada o ostatnich godzinach Maxa Estrelli, ślepego, zubożałego poety, który wędruje mrocznymi, nędznymi ulicami Madrytu w towarzystwie swego kompana, Don Latina. Poprzez ich spotkania z ludźmi z marginesu społecznego, dzieło stanowi ostrą krytykę hiszpańskiej korupcji politycznej i kulturowej hipokryzji. Valle-Inclán był pionierem nowego gatunku teatralnego zwanego `esperpento` – zniekształconej, groteskowej soczewki do oglądania rzeczywistości – przekształcając tragiczną śmierć jednego człowieka w brutalny portret niesprawiedliwego narodu.