"Cabos sueltos: Literatura y lingüística" autorstwa Julia Cejadora y Fraucy to praca naukowa napisana na początku XX wieku. Książka obszernie bada tematy związane z językoznawstwem i filologią, zwłaszcza językiem hiszpańskim, poprzez serię esejów, które mają na celu połączenie współczesnej nauki lingwistycznej z tradycyjnym badaniem literatury. Cejador y Frauca poświęca swoją analizę zarówno ewolucji języka hiszpańskiego, jak i nieodłącznym cechom jego literatury. Na początku tej pracy autor przedstawia swój cel, jakim jest naświetlenie koncepcji językoznawstwa i filologii, które w kontekście hiszpańskim uważa za nieco źle rozumiane i mylone ze sobą. Podkreśla, że językoznawstwo było niedoceniane, i wyraża chęć naprawienia tego stanu, przeciwstawiając je poleganiu na wpływach łacińskich i klasycznych w literaturze hiszpańskiej. Wstęp ustanawia krytyczny ton wobec współczesnych studiów lingwistycznych w Hiszpanii, wskazując na brak właściwego zgłębienia i zrozumienia tematu, i przygotow