„La raza: Descubridores” Modesto Pereza to dzieło historyczne napisane na początku XX wieku. Książka bada historię Epoki Wielkich Odkryć, koncentrując się szczególnie na Krzysztofie Kolumbie i jego współczesnych, ich motywacjach oraz konsekwencjach ich podróży. Zagłębia się w dynamikę eksploracji oraz złożone wzajemne oddziaływanie wiary, nauki i ambicji w kluczowym momencie historii. Początek dzieła wprowadza czytelników w postać Krzysztofa Kolumba, podkreślając jego zmagania o zdobycie wsparcia dla jego monumentalnej podróży do Nowego Świata. Opisuje jego spotkanie z zakonnikiem Juanem Pérezem w klasztorze La Rábida, który, wraz z wpływowymi mieszkańcami, takimi jak Martín Alonso Pinzón, odegrał kluczową rolę we wspieraniu sprawy Kolumba. Poprzez omówienie planów Kolumba i kluczowych kapitulacji z Koroną Hiszpańską, wstęp przygotowuje grunt pod głębokie zmiany kulturowe i historyczne wywołane ich odkryciami. Tekst sygnalizuje wyzwania, z jakimi mierzyli się ci pierwsi nawigatorzy, zestawiając ich nadzieje ze sceptycyzmem i politycznymi rywalizacjami ich czasów.