"Memorias de un cortesano de 1815" Benito Péreza Galdósa to powieść opublikowana w 1875 roku. Opowiada o społecznym awansie Juana Bragasa de Pipaóna, oportunisty zdeterminowanego, by za wszelką cenę wspiąć się po madryckiej drabinie społecznej. Poprzez wspomnienia Pipaóna, spisane przez niego samego, Galdós bada skorumpowane kręgi wewnętrzne otaczające króla Ferdynanda VII po tym, jak w 1814 roku przejął on władzę absolutną, rozwiązał Konstytucję i pogrążył Hiszpanię w intelektualnej ruinie. Powieść charakteryzuje się mrocznie komicznym tonem, który zniekształca rzeczywistość, by ukazać tragiczną absurdalność hiszpańskiej monarchii absolutnej.