"En las orillas del Sar" Rosalii de Castro to zbiór poezji napisany pod koniec XIX wieku. Dzieło to oddaje esencję galicyjskiej tożsamości i uczuć, eksplorując tematy natury, miłości, straty oraz zmagań ludności regionu. Kolekcja ma głęboko osobisty i refleksyjny charakter, trafiając do czytelników ceniących emocjonalną głębię i więzi kulturowe. Na początku tego zbioru poezji czytelnik zostaje wprowadzony w refleksyjny i melancholijny nastrój, gdy podmiot liryczny rozważa upływ czasu oraz trwały wpływ osobistych i zbiorowych wspomnień. Obrazowanie budzi głębokie połączenie z naturą, sugerując tęsknotę za przeszłością i świadomość obecnych smutków. Głos poetki ujawnia walkę między przywiązaniem do tego, co znane, a bólem nieuchronnej zmiany, ustanawiając ton, który współgra z tematami nostalgii i straty obecnymi w całym zbiorze.