"En las orillas del Sar" Rosalíi de Castro to tom poezji napisany pod koniec XIX wieku. Dzieło to oddaje esencję galicyjskiej tożsamości i uczuć, eksplorując tematy natury, miłości, straty oraz zmagań, z jakimi borykali się jej mieszkańcy. Zbiór jest głęboko osobisty i refleksyjny, trafiając do czytelników ceniących emocjonalną głębię i więzi kulturowe. Na początku tego zbioru poezji czytelnik zostaje wprowadzony w refleksyjny i melancholijny ton, gdy podmiot liryczny rozważa upływ czasu i trwały wpływ osobistych oraz zbiorowych wspomnień. Obrazy wywołują głębokie połączenie z naturą, sugerując tęsknotę za przeszłością i świadomość obecnych smutków. Głos poety ujawnia zmagania między przywiązaniem do tego, co znajome, a bólem nieuchronnej zmiany, ustanawiając ton, który współgra z motywami nostalgii i straty obecnymi w całym zbiorze.