„La segunda casaca” Benito Péreza Galdósa to powieść wydana w 1876 roku. Opowiada o wydarzeniach poprzedzających Trzylecie Liberalne w Hiszpanii, skupiając się na oportunistycznym przyjęciu przez króla Ferdynanda VII konstytucji, którą odwołał osiem lat wcześniej. Historia śledzi losy różnych postaci, w tym Salvadora Monsaluda, partyzanta Carlosa Navarro i cynicznego Juana Bragasa, który zmienia swoje polityczne sympatie w zależności od okoliczności. Narracja łączy melodramatyczne intrygi z zamieszkami ulicznymi, lochami Inkwizycji i scenami pałacowymi, oferując tragikomiczną kronikę politycznego oportunizmu.