"El Gíbaro: Cuadro de costumbres de la isla de Puerto Rico" Manuela A. Alonso to dzieło kulturowe, które zagłębia się w tradycje i styl życia społeczeństwa portorykańskiego w połowie XIX wieku. Autor przedstawia żywy obraz lokalnych zwyczajów, interakcji między postaciami oraz krytyki społecznej, widzianych oczami mieszkańców wyspy. Celem tej pracy jest zachowanie i przekazanie istoty kultury portorykańskiej, jednocześnie poruszając rozbieżności między lokalnymi praktykami edukacyjnymi a tymi panującymi w Hiszpanii. Początek narracji przedstawia osobiste zmagania autora z ówczesnym systemem edukacji oraz dostrzeganą przez niego przepaść kulturową między Puerto Rico a Półwyspem Iberyjskim. Poprzez postać Pepego i humorystyczną rozmowę o nierealistycznych aspiracjach ich rodaka, narracja bada tematy prowincjonalizmu i alienacji. Czytelnik zostaje wprowadzony w barwne sceny z życia codziennego, w tym uroczystości i wesela, podczas gdy autor rozważa implikacje tych zwyczajów i znaczenie dz