„Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego to powieść wydana w 1866 roku. Śledzi losy Rodiona Raskolnikowa, zubożałego byłego studenta prawa z Petersburga, który planuje zamordować pozbawioną skrupułów lichwiarkę. Przekonuje samego siebie, że pewne zbrodnie są usprawiedliwione, jeśli popełniają je „niezwykli” ludzie dążący do wyższych celów. Jednakże, gdy czyn zostaje dokonany, ogarnia go zamęt, paranoja i poczucie winy, ponieważ jego teoretyczne usprawiedliwienia rozsypują się w pył, a on sam musi zmierzyć się z wewnętrznymi i zewnętrznymi konsekwencjami swoich czynów.