"Tipos y paisajes" Joségo Maríi de Peredy to dzieło fikcyjne napisane pod koniec XIX wieku. Ten zbiór prezentuje migawki z życia i postaci z rodzinnego regionu autora, badając zwyczaje, cnoty i wady jego mieszkańców, jednocześnie splatając tematy patriotyzmu i nostalgii. Otwarcie dzieła przedstawia prolog, w którym autor odnosi się do potencjalnych krytyk dotyczących jego sposobu przedstawiania lokalnej kultury i postaci. Broni swojego podejścia jako szczerego, a nie upiększonego przedstawienia, argumentując, że prawdziwy portret jego ojczyzny obejmuje zarówno jej piękno, jak i niedoskonałości. Następnie narracja wprowadza postać Don Apolinara de la Regatery, mężczyzny, który wyrusza w podróż do Ameryk w poszukiwaniu możliwości ekonomicznych i wraca do rodzinnego Santanderu bogatszy, ale stykający się z surową rzeczywistością zmieniających się czasów i transformacji społecznych. To stanowi tło dla głębszej eksploracji napięć między tradycją a nowoczesnością, a także złożoności tożsamości regionalnej.