„Tipos y paisajes” José Maríi de Peredy to dzieło fikcyjne, napisane pod koniec XIX wieku. Ten zbiór przedstawia winiety z życia i postaci z rodzinnego regionu autora, eksplorując zwyczaje, cnoty i wady jego mieszkańców, jednocześnie przeplatając tematy patriotyzmu i nostalgii. Początek dzieła to prolog, w którym autor odnosi się do potencjalnych krytyk dotyczących jego przedstawienia lokalnej kultury i postaci. Broni swojego podejścia jako szczerego, a nie upiększonego, argumentując, że prawdziwy portret jego ojczyzny obejmuje zarówno jej piękno, jak i niedoskonałości. Następnie narracja przedstawia postać o imieniu Don Apolinar de la Regatera, mężczyznę, który wyrusza do obu Ameryk w poszukiwaniu możliwości ekonomicznych, i wraca do rodzinnego Santander bogatszy, ale staje w obliczu surowych realiów zmieniających się czasów i społecznych transformacji. To stanowi podstawę do głębszej eksploracji napięć między tradycją a nowoczesnością, a także złożoności tożsamości regionalnej.