„Esbozos y rasguños: Obras completas – Tom VII” José Maríi de Peredy to zbiór szkiców literackich napisanych pod koniec XIX wieku. Tom ten przedstawia różnorodne narracje, które zagłębiają się w obyczaje społeczne i relacje panujące w ówczesnej prowincjonalnej Hiszpanii. Autor, znany z barwnych przedstawień życia w północnej Hiszpanii, bada tematy klasy społecznej, przyjaźni i norm społecznych poprzez szereg wciągających postaci i scenariuszy. Otwarcie tego tomu zawiera przedmowę, w której Pereda humorystycznie odnosi się do potencjalnych krytyk swojej twórczości, przyznając, że choć niektóre fragmenty mogą nie być dopracowanymi klejnotami, to jednak są cenne ze względu na wspomnienia i uczucia, które wywołują. Podkreśla znaczenie uznania subiektywnej natury literatury i związków, jakie czytelnicy mogą mieć z osobistymi doświadczeniami odzwierciedlonymi w jego opowieściach. Kolejne fragmenty rozpoczynają się od opisu wizyt towarzyskich i dynamiki wyższych sfer, zilustrowanej poprzez wymianę zdań między postaciami, które poruszają się w złożonej sieci etykiety społecznej, ujawniając mieszankę ironii, obserwacji na temat powierzchowności i krytyki standardów epoki.