„Esbozos y rasguños: Dzieła zebrane – Tom VII” José Maríi de Peredy to zbiór szkiców literackich napisanych pod koniec XIX wieku. Tom ten przedstawia różnorodne narracje, które zagłębiają się w obyczaje społeczne i relacje w ówczesnym prowincjonalnym społeczeństwie hiszpańskim. Autor, znany z barwnych opisów życia w północnej Hiszpanii, bada tematykę klasową, przyjaźni i norm społecznych za pomocą szeregu angażujących postaci i scenariuszy. Otwarcie tego tomu zawiera przedmowę, w której Pereda z humorem odnosi się do potencjalnych krytycznych uwag na temat swojej twórczości, przyznając, że choć niektóre fragmenty mogą nie być dopracowanymi klejnotami, są jednak cenne ze względu na wspomnienia i uczucia, które wywołują. Podkreśla on znaczenie uznania subiektywnej natury literatury oraz więzi, jakie czytelnicy mogą odczuwać z osobistymi doświadczeniami odzwierciedlonymi w jego opowieściach. Kolejne segmenty rozpoczynają się od opisu wizyt towarzyskich i dynamiki wytwornego społeczeństwa,