„Nazarín” Benito Péreza Galdósa to powieść opublikowana w maju 1895 roku. Przedstawia ona losy ojca Nazaria Zaharína, księdza-wizjonera, który porzuca swoje wygodne życie w Madrycie, aby wędrować drogami z dwiema oddanymi naśladowczyniami. Będąc po części Don Kichotem, a po części postacią na wzór Chrystusa, Nazarín uosabia idealistyczne, utopijne chrześcijaństwo, podróżując po obrzeżach południowego Madrytu. Powieść porusza tematykę mistycyzmu, ubóstwa i buntu przeciwko społeczeństwu, zacierając granicę między świętością a szaleństwem. (To jest automatycznie wygenerowane podsumowanie).