„Obras dramáticas de Eurípides (1 de 3): Hécuba, Hipólito, Las Fenicias...” to zbiór dzieł dramatycznych przypisywanych Eurypidesowi, prawdopodobnie napisanych w V wieku p.n.e. Ta antologia zawiera kilka znaczących tragedii Eurypidesa, które zgłębiają złożone tematy ludzkiego cierpienia, przeznaczenia i moralnej dwuznaczności, skupiając się głównie na postaciach z tła mitologicznego, w tym na Hekubie, byłej królowej Troi. Początek „Hekuby” przedstawia tragiczną narrację rozgrywającą się po upadku Troi, koncentrującą się na Hekubie, która opłakuje utratę swoich dzieci, Polidora i Polikseny, pośród zdrady i zbliżającej się ofiary. Gdy Grecy przygotowują się do złożenia Polikseny w ofierze, aby przebłagać ducha Achillesa, rozpacz Hekuby staje się namacalna. Scena zagłębia się w jej szalony stan emocjonalny, jej błagania do Odyseusza o litość oraz wstrząsające rodzinne tragedie, które podkreślają zarówno osobiste, jak i zbiorowe cierpienie w obliczu wojny. Sztuka nadaje ton zbliżającej się