Samotna, starsza kobieta zwraca się do Boga z pretensjami, opłakując utratę wszystkich swoich synów i przyjaciół. Pewnego dnia, słysząc bicie dzwonów kościelnych, pospiesza do świątyni. Tam z zaskoczeniem odkrywa, że kościół jest pełen jej zmarłych krewnych, a nawet jej własne miejsce jest zajęte. W tym niezwykłym zgromadzeniu krewna (ciotka) ukazuje jej wstrząsającą prawdę o jej synach. Dowiaduje się, jaki tragiczny los spotkałby jej dzieci – egzekucję na szubienicy lub łamanie kołem – gdyby nie zmarły w młodym wieku.