„Życie Don Kichota i Sancho” Miguela de Unamuno to napisany na początku XX wieku komentarz interpretacyjny. Dzieło to stanowi refleksję nad klasycznymi bohaterami Miguela de Cervantesa – Don Kichotem i Sancho Pansą – oferując nową egzegezę ich historii oraz filozoficznych konsekwencji wynikających z ich przygód. Unamuno dąży do głębszego wniknięcia w istotę tych postaci, ukazując je z nowoczesnej perspektywy, przy jednoczesnym zachowaniu ich pierwotnych cech. Początek utworu służy jako wprowadzenie, w którym autor określa swój zamiar wyjścia poza oryginalną narrację Cervantesa. Unamuno czerpie z bogatej tradycji literackiej osnutej wokół Don Kichota oraz z kontekstu społecznego swoich czasów, podkreślając ich nieustającą aktualność. Zwraca uwagę na brak konwencjonalnych szczegółów biograficznych w życiu Don Kichota, skupiając się w zamian na głębokich motywach honoru, szaleństwa oraz dążenia do wiecznego znaczenia, które definiują tę postać. Pierwszy rozdział zarysowuje przeszłość Don Kichota, przedstawiając go jako idealistę, w którym lektura opowieści rycerskich rozbudza szlachetne, choć błędne aspiracje. Stanowi to wstęp do kolejnych przygód i introspektywnych dialogów, które charakteryzują dalszą część tekstu. (To podsumowanie zostało wygenerowane automatycznie.)