Opowieść o starej, samotnej kobiecie, która pogrąża się w rozpaczy po stracie wszystkich synów i przyjaciół, zarzucając Bogu jej ciężki los. Pewnego dnia, słysząc kościelne dzwony, udaje się do świątyni. Ku jej zaskoczeniu, kościół jest wypełniony duszami jej zmarłych krewnych. Tam, jedna z ciotek wyjawia jej druzgocącą prawdę: gdyby jej synowie nie zmarli młodo, czekałby ich haniebny koniec na szubienicy lub kole.