Pewna samotna staruszka, pogrążona w smutku po stracie wszystkich synów i przyjaciół, skarży się Bogu na swój los. Kiedy słyszy dzwony kościelne, udaje się do świątyni, gdzie ku swemu zdziwieniu zastaje ją pełną zmarłych krewnych. Wśród nich bliska krewna ujawnia jej wstrząsającą prawdę o zmarłych wcześnie synach: gdyby żyli, groziłaby im zbrodnia i haniebna śmierć. To spotkanie zmusza bohaterkę do ponownego przemyślenia swojego cierpienia i odnalezienia w nim nowego sensu.