Król, związany przysięgą złożoną umierającej żonie, szuka kobiety równie pięknej i złotowłosej, by ją poślubić. Ponieważ nikt nie spełnia tych warunków, król postanawia pojąć za żonę swoją własną córkę. Księżniczka, zdesperowana, by uniknąć tego kazirodczego związku, stawia ojcu nierealne żądania: trzy wspaniałe suknie – jedną srebrną jak księżyc, drugą złotą jak słońce, a trzecią lśniącą jak gwiazdy – oraz płaszcz wykonany z tysiąca rodzajów futer. Ku jej zaskoczeniu, król spełnia wszystkie prośby. Wtedy księżniczka ucieka, zabierając ze sobą drogocenne suknie (ukryte w orzechowej skorupce), złoty pierścień, wrzeciono i motowidło. Brudzi sobie twarz i ręce sadzą, ukrywając się w pustym drzewie w lesie. Tam zostaje odnaleziona przez myśliwych. Dziewczyna, nazywana „Allerleirauh” ze względu na swój futrzany płaszcz, podejmuje pracę w kuchni pobliskiego księcia, pozostając nierozpoznaną. Kiedy książę wydaje bal, księżniczka pojawia się w jednej ze swoich olśniewających sukien, tańcząc z