„Luchana” autorstwa Benito Péreza Galdósa to powieść historyczna napisana pod koniec XIX wieku. Stanowi ona część cyklu „Episodios Nacionales” i ukazuje burzliwe wydarzenia polityczne w Hiszpanii w latach 30. XIX wieku – w szczególności bunt w La Granja oraz dążenia liberałów do przywrócenia Konstytucji z 1812 roku. Te historyczne zawirowania przeplatają się z osobistymi losami młodego bohatera, Fernanda Calpeny, oraz osób z jego otoczenia. Książka łączy w sobie cechy kroniki pisanej przez naocznego świadka, ironię oraz wątki romantyczne. Powieść rozpoczyna się ciętym, ironicznym listem od „tajemniczej damy” (señora incógnita), która jest świadkiem napiętych chwil w La Granja: wśród żołnierzy krążą pogłoski, rozbrzmiewa Hymn Riego, a sierżanci naciskają na regentkę Marię Krystynę, by ta zaprzysięgła Konstytucję z 1812 roku. W ponurej sali archiwalnej dwaj sierżanci – nieśmiali, lecz nieugięci – prowadzą dyskusję z regentką i jej dworzanami; naiwne odpowiedzi jednego z żołnierzy wprowadzają element komicznego patosu, a formalny wykręt ministra dotyczący artykułu o regencji na moment opóźnia bieg wydarzeń, zanim regentka ostatecznie ulegnie i podpisze dekret. Następnie akcja przenosi się do Laguardii, gdzie Fernando Calpena, kurując się z ran, czyta ów list nieufnym uczestnikom lokalnego spotkania towarzyskiego (tertulii), po czym próbuje odnaleźć się w codziennym życiu z pobożną rodziną Navarridas. W międzyczasie rozwija się wątek poboczny: opiekunowie Demetrii aranżują jej świetne małżeństwo z nieskazitelnie cnotliwym don Rodrigo de Urdaneta Idiáquez, podczas gdy sceptyczny wobec tej doskonałości Fernando, pragnąc odnaleźć swoją ukochaną Aurę, przygotowuje się do podróży. (To jest automatycznie wygenerowane podsumowanie).