„O locura o santidad : Drama en tres actos y en prosa” autorstwa José Echegaraya to dramat napisany pod koniec XIX wieku. Akcja, osadzona w Madrycie, opowiada o losach dona Lorenza de Avendaño, niezwykle pryncypialnego intelektualisty, którego córka Inés kocha Eduarda, syna księżnej Almonte. Kiedy umierająca niania Juana wyjawia, że nazwisko i majątek Lorenza nie należą tak naprawdę do niego, musi on wybrać między ogłoszeniem niszczycielskiej prawdy a ochroną szczęścia swojego dziecka. Sztuka wystawia na próbę honor, tożsamość i miłość rodzicielską, zadając pytanie, czy bezkompromisowa cnota to świętość – czy szaleństwo. Początek sztuki rozgrywa się w gabinecie dona Lorenza: po rozmyślaniach nad Don Kichotem dowiaduje się on od doktora Tomása, że wątłe zdrowie Inés zależy od szybkiego ślubu z Eduardo, i postanawia zwrócić się do księżnej. Inés się cieszy, jednak przybycie Juany przynosi list z wyznaniem, że Lorenzo nie jest biologicznym synem swoich rzekomych rodziców, a jego bogactwo jest nieprawe; bliska śmierci Juana wyjawia, że jest jego prawdziwą matką. Przytłoczony Lorenzo odrzuca propozycję księżnej, a Inés mdleje. Na początku drugiego aktu Eduardo naciska na matkę, by wyraziła zgodę i wyciszyła skandal, po cichu zwracając majątek, Ángela błaga o milczenie ze względu na Inés, a Lorenzo – rozdarty między obowiązkiem a miłością – upiera się przy wyjawieniu całej prawdy, nawet jeśli miałoby to doprowadzić ich do ruiny. (To jest automatycznie wygenerowane podsumowanie.)