„Marcela, o ¿a cuál de los tres? : Comedia original en tres actos” autorstwa dona Manuela Bretóna de los Herreros to komedia z początku XIX wieku. To błyskotliwa satyra społeczna osadzona w Madrycie, w której o względy dowcipnej, młodej wdowy Marceli zabiega trzech skrajnie różnych mężczyzn – żarliwy, lecz nieśmiały poeta (don Amadeo), przechwalający się kapitan artylerii (don Martín) oraz fircykowaty dandys (don Agapito) – podczas gdy jej gadatliwy wuj i cięty język pokojówki dodatkowo komplikują całą intrygę. Oś fabuły stanowi starcie manier, ego i szczerości, w którym Marcela waży urok osobisty, stałość uczuć i własną wolność, starając się wybrać „jednego z trzech”. Początek sztuki nadaje ton całości dzięki błyskawicznym ripostom i komicznym kontrastom w domu Marceli. Don Timoteo kłóci się z pokojówką o swoje ukochane figurki z szopki bożonarodzeniowej, don Agapito zasypuje Marcelę słodyczami i salonowymi manierami, don Amadeo przybywa, by wzdychać wierszem i błagać Julianę o pomoc, a don Martín wpada z hałasem, pusząc się i nie zamykając ust. Po spacerze w ogrodzie i wspólnym posiłku Agapito próbuje wydusić z bohaterki wyznanie miłości, lecz Marcela sprytnie wysyła go po łakocie i na osobności wydobywa skrywane uczucia Amadea z jego nieśmiałej letrilli – tylko po to, by w ich rozmowę wtrącił się Martín ze swoją głośną deklaracją, przerwaną nagłym domowym wydarzeniem: kotka Klitemnestra właśnie się okociła. Wkrótce potem Amadeo i Martín postanawiają otwarcie rywalizować o Marcelę i pokrzyżować szyki Agapitowi. Na początku trzeciego aktu Timoteo nakłania Marcelę do ponownego zamążpójścia (sugerując Martína), a bohaterka otrzymuje trzy pisemne oświadczyny: przesłodzony list Agapita, pokorny sonet Amadea i szorstką, komiczną prośbę Martína. Niezdecydowana, wzywa ich wszystkich, by wrócili później po ostateczną odpowiedź. (To podsumowanie zostało wygenerowane automatycznie.)