"A los pies de Venus (los Borgia)" Vicente Blasco Ibáñeza to powieść napisana na początku XX wieku. Łączy ona zmysłowy, wykwintny romans z Lazurowego Wybrzeża — pomiędzy młodym Hiszpanem Claudio Borją a czarującą argentyńską wdową Rosaurą Pinedą — z naukową reinterpretacją dziedzictwa Borgiów, prowadzoną przez wuja Claudia, który jest duchownym. Prawdopodobna oś fabularna konfrontuje współczesne pragnienia, zazdrość i reputację z podróżą do Rzymu i historycznym rozliczeniem z tak bardzo oczernianymi Borgiami.

Początek powieści śledzi Claudia, który zdaje sobie sprawę, że minął rok błogiego czasu od jego przypadkowego spotkania z Rosaurą po burzy w pobliżu Peñíscoli; podróżują po Europie i osiedlają się na Lazurowym Wybrzeżu, żyjąc w złoconym „Venusbergu” miłości, który zaczyna się psuć, gdy powracają społeczne konwenanse, hazard i sale taneczne. Claudio, słaby tancerz i hiszpański poeta, którego nikt z wielojęzycznego towarzystwa nie czyta, czuje się urażony tym, że jest postrzegany j