'La Arlesiana' Alphonse'a Daudeta to sztuka napisana pod koniec XIX wieku. Akcja, osadzona w Camargue, śledzi losy młodego farmera Federica, pochłoniętego miłością do niewidzianej kobiety z Arles, podczas gdy jego matka Rosa, dziadek Francisco, pasterz Baltasar i jego nieśmiała wielbicielka Viveta walczą, by uchronić go przed obsesją i hańbą. Dramat napędzają tematy wiejskiego honoru, pasji i obowiązku rodzinnego.

Początek sztuki przedstawia farmę Castelet, oczekującą na wieści o proponowanym małżeństwie Federica z dziewczyną z Arles. Przybywa koniuszy Mitifio z listami, które dowodzą, że kobieta była jego kochanką, wstrząsając całym domem; Federico czyta je i załamuje się w rozpaczy. Nad laguną Vaccarès Rosa obawia się samobójczych myśli syna, Baltasar doradza mu oddanie się obowiązkom, a Viveta – namówiona przez Rosę – wyznaje swoją miłość, lecz zostaje odrzucona przez zrozpaczonego Federica. Później Rosa proponuje zaakceptowanie Arlezjanki, aby go uratować, ale Federico odrzuca tę