„El espejo de la muerte” Miguela de Unamuno to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Tom zawiera krótkie, realistyczno-filozoficzne historie o zwykłych ludziach stawiających czoła miłości, śmierci, przypadkowi i wierze. Spodziewaj się intymnych portretów – od więdnącej wiejskiej dziewczyny i prostego kawalera, który adoptuje podrzutka, po wydziedziczonego samobójcę i inne skromne postaci – opowiedzianych ze współczuciem, ironią i egzystencjalnym przeszyciem.

Początek zbioru przedstawia serię winiet: młoda kobieta, Matilde, marnieje, gdy jej narzeczony odchodzi, a ona umiera wkrótce po pielgrzymce; łagodny myśliwy-karciarz znajduje niemowlę pod drzwiami, zatrudnia mamkę i w końcu żeni się z nią, wychowując dużą rodzinę; Ramón Nonnato, przygnieciony spuścizną swojego ojca lichwiarza, likwiduje ostatnie aktywa i strzela do siebie; stary wędrowiec i uciekinierka stają się dla siebie rodziną, dopóki pieśń kochanka nie wzywa jej daleko, a on umiera błogo; spragniony miłości podr