„Kara bez zemsty” to sztuka teatralna, którą Lope de Vega napisał w 1631 roku, w wieku 69 lat. Jest to tragedia, w której autor przedstawia romans hrabiego Federica z Casandrą, młodą żoną jego ojca, księcia Ferrary, oraz reakcję tego ostatniego po odkryciu zdrady. Głównym motywem utworu jest honor, który przejawia się w karze, jaką książę wymierza kochankom, maskując rzeczywisty powód (swój dyshonor) fałszywym pretekstem politycznym. Inne poruszane w dziele wątki to niemal kazirodczy związek Federica i Casandry oraz miłość ojca do syna. Fabuła została zainspirowana jedną z nowel Matteo Bandello (czterdziestą czwartą z pierwszej części). W ostatnich wersach Batín, służący Federica i trefniś (gracioso) w sztuce, twierdzi, że wydarzenia te rozegrały się naprawdę we Włoszech. Istotnie, nowela Bandello odtwarza, z niewielkimi zmianami, historyczne wypadki związane z Mikołajem III d’Este, markizem Ferrary, jego drugą żoną Laurą Malatestą, znaną jako Parisina, oraz najstarszym z synów, których markiz spłodził poza swoim pierwszym małżeństwem z jedną z kochanek. (Opis pochodzi z Wikipedii.)