„Doble error” Prospera Mériméego to nowela napisana na początku XIX wieku. Przedstawia chłodny, ironiczny portret paryskiej śmietanki towarzyskiej i rosnące rozczarowanie młodej mężatki. Fabuła skupia się wokół Julii de Chaverny, jej gburowatego i leniwego męża, próżnego oficera Châteauforta oraz opanowanego dyplomaty Darcy'ego, którego powrót burzy jej spokój. Opowieść ta jest subtelnym studium przyciągania, dumy i reputacji kryjących się pod blichtrem eleganckich manier.

Na początku historii Julia uświadamia sobie, że nie tylko nie potrafi pokochać męża, ale z trudem przychodzi jej nawet szanowanie go; znosi nudne obiadokolacje, krępującą ciszę i jego niezdarne zaloty. Fircykowaty wielbiciel, Châteaufort, błędnie odczytuje grzeczne zaproszenie jako zachętę i angażuje uczciwego komandora Perrina, by pomógł mu w staraniach o jej względy. Tymczasem mąż Julii publicznie ją upokarza prostackimi odzywkami w domu, a następnie kompromituje w operze, wprowadzając do ich loży znaną kochankę księcia. Wstrząśnięta Julia waha się, czy skonfrontować się z mężem, po czym ucieka na wieś, by zwierzyć się przyjaciółce. Tam rozmowa schodzi na Darcy'ego, dawnego znajomego, który niedawno wrócił ze Wschodu z rycerską (i komiczną) opowieścią o uratowaniu tureckiej kobiety. Darcy przybywa na miejsce; ich ponowne spotkanie jest pełne napięcia, choć powściągliwe, a jego historia, opowiedziana ze spokojnym dowcipem, wyraźnie kontrastuje z rosnącą zazdrością Châteauforta. Tę część kończy scena, w której Julia, bacznie obserwując Darcy'ego, daje mu do zrozumienia, że chciałaby spędzić z nim więcej czasu, po czym zamawia swój powóz. (To jest automatycznie wygenerowane podsumowanie).