W zacisznym salonie, kobieta gra na pianinie, milcząc, podczas gdy mężczyzna, słuchając, zwierza jej się ze swoich najgłębszych myśli. Początkowo jego monolog dotyczy muzyki i ogólnych refleksji, ale stopniowo staje się coraz bardziej osobisty. Mężczyzna dzieli się wspomnieniami, komplementuje ją, przywołuje pamięć o jej zmarłym bracie, z którym spędzali wspólnie wieczory, i wyraża żal, że nigdy wcześniej nie odważył się zabiegać o jej względy. Wzrastające napięcie osiąga punkt kulminacyjny, gdy kobieta przerywa grę i podchodzi do niego. Jak potoczy się ta intymna chwila pełna niewypowiedzianych uczuć?