Poemat „Daremne żale”, wywodzący się z „Albumu pieśni”, stanowi wyrazistą interwencję w debacie pokoleniowej epoki. Utwór ten angażuje się w ostrą dyskusję z poglądami poprzednich generacji artystów, stając po stronie idei pozytywistycznych przeciwko romantycznym. Centralnym przesłaniem jest afirmacja konieczności ewolucji i pogodzenia się z cyklem przemijania. Autor retorycznie pyta o sens trwania przy dawnych, przebrzmiałych koncepcjach, które straciły swoją świeżość i wartość. Zamiast pielęgnować przeszłość, poeta zachęca do aktywnego uczestnictwa w teraźniejszości i przyszłości, wzywając do przyjęcia nowych perspektyw i kroczenia śmiało w stronę „nowego życia”, ramię w ramię z „żywymi”.