„Il ventre di Napoli” to dzieło literackie przenoszące czytelnika do Neapolu roku 1884, wstrząsanego epidemią cholery. Autorka, Matilde Serao, z niezwykłą wnikliwością opisuje ukryte, najbiedniejsze zakątki miasta, zwane jego „brzuchem”, gdzie mieszkańcy zmagają się z codzienną walką o przetrwanie w skrajnym ubóstwie i degradacji. Książka ukazuje portret ludności Neapolu, która, mimo straszliwych warunków, wykazuje niezwykłą odporność, a także unikalne, często graniczące z pogaństwem czy rytuałami okultystycznymi, sposoby radzenia sobie z chorobą i śmiercią. To poruszający obraz serca miasta, bijącego w rytm cierpienia i niezłomnej woli życia.