Powieść, przedstawiona w trzeciej osobie, śledzi losy inżyniera Stefana, skazanego za przyjmowanie listów w swoim domu w celu ochrony tajemniczej „kobiety o ochrypłym głosie”. Poprzez swoje przeżycia bohater zgłębia wewnętrzne stany ducha, nadając intymne znaczenie otaczającym go krajobrazom, zwłaszcza morzu, które postrzega jako „czwartą ścianę” swojego wewnętrznego więzienia. Początkowo ostrożny wobec mieszkańców, Stefan odkrywa nieoczekiwaną więź z ludźmi i ziemią, znajdując ukojenie i poczucie przynależności w prostych detalach i codziennych interakcjach.