Veit, kuracjusz z uzdrowiska, odwiedza swojego dawnego kolegę Prudensa, obecnie pastora w górskiej wiosce. Poznaje tam Phöbe, siostrę Prudensa, która opiekuje się chorymi na tyfus w miejscowym baraku. Kiedy Anna Fuchs umiera na tyfus, jej mąż Volkmar, były kłusownik i skazaniec, odmawia pochówku na cmentarzu. Chce pochować żonę w lesie, z dala od tych, którzy odsunęli jego rodzinę. Mimo sprzeciwu sołtysa i Proboszcza, Volkmar jest nieugięty. Poruszony Veit proponuje pokrycie kosztów i pochówek Anny między jego przyszłym grobem a grobem Phöbe, na co Volkmar przystaje. Po pogrzebie Veit wraca do uzdrowiska, gdzie jego partnerka Valerie, dowiadując się o wydarzeniach, jest wyraźnie niezadowolona i później odwiedza Volkmar oraz Phöbe. Wkrótce Veit sam zapada na tyfus, co wywołuje panikę w uzdrowisku. Zostaje przeniesiony do izolowanego sanatorium. Phöbe, ignorując ostrzeżenia lekarzy, poświęca się opiece nad nim. Veit wraca do zdrowia i poślubia Valerie. Podczas podróży poślubnej na Sycylię, w liście do Prudensa, Veit wyraża żal z powodu pochopnego zakupu grobu i współczuje Phöbe.