Film rozpoczyna się od śmierci Michaiła Lermontowa w 1841 roku, która porusza młodego ukraińskiego malarza i poetę, syna chłopów pańszczyźnianych, kształtując jego przekonanie o sztuce służącej ludziom. Po studiach podróżuje po Ukrainie, tworząc poezję pełną miłości do prostego ludu. Odrzuca próby podporządkowania go przez liberalne kręgi, wybierając drogę obrońcy praw narodu. Jego wolnościowa twórczość zyskuje rozgłos, co prowadzi do zesłania go przez cara Mikołaja I do twierdzy nad Morzem Kaspijskim, z zakazem pisania i malowania. W trudnych chwilach otrzymuje wsparcie od innych żołnierzy i dowódcy twierdzy. Dzięki interwencjom Nikołaja Dobrolubowa i Nikołaja Czernyszewskiego zostaje zwolniony. Po powrocie, już jako schorowany starszy mężczyzna, wspólnie z nimi marzy o przyszłości wolnej od niewolnictwa dla Rosji i Ukrainy.