„Le Voyage Immobile, suivi d'autres Histoires singulières” autorstwa Maurice'a Renarda to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Dzieło to stanowi tematyczną eksplorację tego, co Renard określa mianem „logicznego cudu”, łącząc w sobie elementy fantazji i racjonalności. Zaprasza czytelników do doświadczenia niezwykłych zbiegów nauki i tego, co nadzwyczajne, ukazanych poprzez różnorodne narracje wchodzące w skład zbioru. Na początku „Le Voyage Immobile” poznajemy bezimiennego mężczyznę, który budzi się na jachcie o nazwie „Océanide”. Nie pamięta swoich okoliczności; przeżył katastrofę morską, co rodzi pytania o jego tożsamość i przeszłe doświadczenia. Jego wybawcy, Gaétan i Gérald, próbują rozwikłać zagadkę, jak znalazł się w tak trudnym położeniu. Narracja wspomina o niedawnej eksplozji, która doprowadziła do jego nieprzytomności i zapowiada fantastyczną podróż, gdy bohaterowie dzielą się relacjami o meteorycie, który wcześniej przeciął ich drogę. Tym samym otwarcie nadaje ton