„Micromégas” Woltera to opowieść filozoficzna opublikowana w 1752 roku. Opisuje ona wizytę dwóch olbrzymów na Ziemi: Micromégasa z planety w pobliżu Syriusza oraz sekretarza Akademii Saturna. To reprezentatywne dzieło Oświecenia łączy krytykę społeczną, religijną i moralną z obserwacją naukową. Podkreśla relatywizm filozoficzny, odrzucając spekulacje metafizyczne na rzecz eksperymentowania empirycznego. Opowieść ta jest jedną z najwcześniejszych historii filozoficznych, kwestionującą ludzką próżność i badającą miejsce ludzkości we wszechświecie poprzez rozum i dociekania naukowe.