"Les esclaves de Paris" Émile'a Gaboriau to powieść napisana w połowie XIX wieku. Akcja rozgrywa się w Paryżu, a fabuła eksploruje tematykę ubóstwa i walki społecznej poprzez losy bohaterów. Głównymi postaciami są Rose Pigoreau, młoda kobieta żyjąca w nędzy, oraz Paul Violaine, mężczyzna zmagający się z rozpaczą i ich wspólnymi trudnościami. Początek powieści przedstawia mroźny dzień w Paryżu, gdy młoda para, Rose i Paul, mierzy się ze swoją ponurą rzeczywistością w zniszczonym pensjonacie zwanym Hôtel du Pérou. Rose, udręczona ciężarem biedy, gra w karty, szukając pocieszenia w ich przepowiedniach dotyczących przyszłości, podczas gdy Paul wyraża swoją rozpacz z powodu ich położenia. Ich rozmowa ujawnia ich dramatyczną sytuację finansową, z wiszącą groźbą eksmisji ze strony właściciela. Gdy rozważają swoją ponurą przyszłość, otrzymują niespodziewaną wizytę od enigmatycznego Père'a Tantaine'a, który oferuje pomoc w ich potrzebie, lecz jego intencje pozostają owiane tajemnicą, gdy propon