"Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego to powieść po raz pierwszy opublikowana w 1866 roku.

Zubożały były student prawa w Petersburgu planuje zamordować lichwiarkę, przekonując samego siebie, że pewne zbrodnie są usprawiedliwione, gdy popełniają je "niezwykli" ludzie dla wyższych celów. Jednak po dokonaniu czynu ogarnia go zamęt, paranoja i poczucie winy. Jego teoretyczne usprawiedliwienia rozsypują się w pył, gdy konfrontuje się z wewnętrznymi i zewnętrznymi konsekwencjami swoich działań, pogrążając się w głębokiej udręce psychicznej i moralnym chaosie.