„Rozbitkowie z Jonathana” Juliusza Verne’a to powieść opublikowana w 1909 roku. Tysiąc rozbitków-pionierów zostaje uwięzionych na wyspie Hoste w pobliżu przylądka Horn. Ich niechętnym przywódcą jest Kaw-Djer, anarchista z europejskiej rodziny królewskiej, który uciekł od cywilizacji, aby żyć w izolacji. Kiedy osadę nękają kryzysy – od prób morderstw po gorączkę złota – musi on wielokrotnie porzucać swoje anarchistyczne zasady, aby rządzić. Historia zgłębia ideologie polityczne poprzez swoich bohaterów, jednocześnie śledząc walkę społeczności o przetrwanie.