„Siedem lat w Południowej Afryce. Tom drugi” Emila Holuba to pamiętnik z podróży, napisany pod koniec XIX wieku. Dzieło to dokumentuje szeroko zakrojone eksploracje, doświadczenia i wyprawy myśliwskie autora w Afryce Południowej, koncentrując się na jego podróżach od pól diamentowych po rzekę Zambezi. Holub opowiada o swoich przygodach, interakcjach z rdzennymi kulturami i obserwacjach przyrodniczych, dając czytelnikom wgląd w krajobraz i dziką przyrodę regionu w tamtym okresie. Otwarcie pamiętnika przedstawia Holuba, gdy wyrusza w swoją znaczącą trzecią podróż w głąb Afryki Południowej. Po spędzeniu prawie trzech lat w regionie, zastanawia się nad swoimi poprzednimi doświadczeniami i przygotowaniami do tej wyprawy, zwracając uwagę na wyzwania stawiane zarówno przez środowisko, jak i lokalnych mieszkańców. Wyruszając z Dutoitspan, relacjonuje wczesne spotkania, takie jak polowanie na dzikie gęsi nad jeziorem Moffata, oraz swoje obserwacje bogatej fauny wokół niego, jednocześnie zapowia