„Unter Wilden am Amazonas” Charlesa W. Domville-Fife’a to awanturnicza relacja, napisana na początku XX wieku. Dzieło to opisuje eksploracje i doświadczenia autora wśród rdzennych plemion Amazonii, w tym łowców głów i kanibali. Książka prawdopodobnie zagłębia się w bogatą mozaikę lasów deszczowych Amazonii, jej rdzennych mieszkańców oraz wyzwania i cuda napotkane w tak dzikim i w dużej mierze niezbadanym regionie. Otwarcie książki przygotowuje grunt pod wyprawę Domville-Fife’a, szczegółowo przedstawiając historyczny kontekst odkrycia Amazonii przez Europejczyków oraz zromantyzowane mity, które powstały na temat jej ziemi i ludów. Wprowadza w różnorodne ryzyka i niebezpieczeństwa, z jakimi borykali się odkrywcy, w tym wrogie plemiona, surowość środowiska i urok ukrytych skarbów. Narracja szybko przechodzi w osobistą podróż Domville-Fife’a, podkreślając jego przygotowania i motywację do wyruszenia w głąb Amazonii, uwypuklając wyraźny kontrast między cywilizacją, którą opuszcza, a nieokie