„Les cœurs les plus farouches” autorstwa Jamesa Olivera Curwooda to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja osadzona jest w kanadyjskiej Arktyce i śledzi losy sierżanta Williama Mac Veigha z Królewskiej Północno-Zachodniej Konnej Policji, którego pościg za zbiegiem Scottiem Deane'em zderza się z motywami izolacji, lojalności i sprzecznych obowiązków, zwłaszcza po tym, jak Mac Veigh spotyka Isabelle, oddaną żonę wyjętego spod prawa. Początek powieści ukazuje Mac Veigha stacjonującego w odludnej Pointe Fullerton, opiekującego się towarzyszem Pelletierem, który załamuje się z powodu samotności, oraz przygotowującego wyczerpujący rajd saniami do Fort Churchill po lekarstwa i pocztę. Po usłyszeniu o tajemniczej białej parze na pustkowiach wyrusza w podróż i spotyka młodą kobietę ciągnącą „trumnę”, której pomaga i którą chroni podczas burzy – tylko po to, by o świcie dowiedzieć się, że jest ona Isabelle Deane, a trumna była podstępem mającym na celu ukrycie jej żyjącego męża, Scottiego;