„Fortuna” Enrique Péreza Escricha to powieść fikcyjna, prawdopodobnie napisana pod koniec XIX wieku. Ta popularna hiszpańska historia o psie opowiada o przygodach psa o imieniu Fortuna, który staje się kluczowym sojusznikiem w ratowaniu porwanego chłopca, podkreślając tematy lojalności i heroizmu. Na początku „Fortuny” poznajemy zmęczonego bezpańskiego psa, wędrującego przez opuszczoną wioskę w palącym letnim słońcu. Kiedy pies szuka wody, napotyka wrogość ze strony miejscowych, którzy postrzegają go jako wściekłe zagrożenie. Gdy sytuacja się zaostrza i psu grozi niebezpieczeństwo, udaje mu się znaleźć schronienie w ogrodzie Don Salvadora, życzliwego i starszego mężczyzny. To spotkanie przygotowuje grunt pod nawiązanie głębokiej więzi między Fortuną a wnukiem Don Salvadora, Juanitem, tworząc podwaliny przyjaźni i lojalności, które okażą się kluczowe w dalszych wydarzeniach historii.