"Las noches mejicanas" Gustave'a Aimarda to powieść historyczna napisana pod koniec XIX wieku. Akcja książki rozgrywa się na tle bogatego i zróżnicowanego krajobrazu Meksyku, skupiając się głównie na przygodach dwóch podróżników: dobrze uzbrojonego hrabiego Luisa del Saulay i jego towarzysza, Oliveria. Opowiadają oni o swoich doświadczeniach, przemierzając krainę pełną piękna i niebezpieczeństw, poruszając tematy cywilizacji, bogactwa i przygody. Początek powieści przedstawia zapierające dech w piersiach widoki Meksyku, w szczególności uderzający krajobraz Las Cumbres, gdy dwaj podróżnicy zatrzymują się, aby podziwiać scenerię. Podczas jazdy rozmawiają o swojej podróży, a hrabia wyjawia, że jest w drodze na zaaranżowane przez ich rodziny małżeństwo z kobietą, której nie zna. Wkrada się poczucie zagrożenia, gdy wyczuwają niebezpieczeństwa regionu, podkreślane przez przypomnienia Oliveria o konieczności zachowania ostrożności w kraju, gdzie zasadzki i bandytyzm są powszechne. Ten dialog