"Alcools" Guillaume'a Apollinaire'a to zbiór poezji wydany w 1913 roku. Uważane za manifest poezji nowoczesnej w momencie publikacji, dzieło to łączy kubizm i zapowiada surrealizm. Kolekcja zawiera wiersze powstałe w latach 1898-1912, czerpiące z osobistych doświadczeń Apollinaire'a – nieudanych romansów, podróży po Niemczech i czasu spędzonego w więzieniu. Co najważniejsze, Apollinaire wyeliminował całą interpunkcję z całego zbioru, pozwalając rytmowi i podziałom na wersy prowadzić czytelników. Ten radykalny wybór stylistyczny, w połączeniu z wolnym wierszem i technikami kolażu, stworzył celowo fragmentaryczną estetykę, która była paralelna do malarstwa kubistycznego.