„Królowa Wróżek”, Księga I, autorstwa Edmunda Spensera to poemat epicki, który po raz pierwszy ukazał się w 1590 roku. Ta początkowa księga śledzi Rycerza Czerwonego Krzyża w jego wyprawie, ucieleśniającej cnotę Świętości. Oddzielony od swojej damy Uny przez oszustwo, rycerz wpada w niewolę i rozpacz. Una z wytrwałością pokonuje niezliczone niebezpieczeństwa, by go uratować, co prowadzi do jego powrotu do zdrowia i ostatecznej próby: pokonania smoka. Napisany jako alegoria na cześć królowej Elżbiety I, poemat zgłębia temat cnoty poprzez przygody rycerzy, operując jednocześnie na wielu płaszczyznach symbolicznych.