"Raj Utracony" Johna Miltona to poemat epicki opublikowany w 1667 roku. Opowiada on biblijną historię upadku ludzkości: buntu Szatana przeciwko Bogu, jego wygnania do Piekła oraz jego mściwego spisku mającego na celu skażenie najnowszego stworzenia Boga — ludzkości. Poprzez pokuszenie Adama i Ewy w Ogrodzie Eden, Milton bada tematy wolnej woli, posłuszeństwa i konsekwencji moralnych. Poemat przedstawia jednego z najbardziej złożonych czarnych charakterów w literaturze i kończy się wygnaniem ludzkości z Raju, oferując jednocześnie nadzieję na odkupienie.