„Ballada o Starym Marynarzu” Samuela Taylora Coleridge’a to poemat napisany w latach 1797–98. Doświadczony przez życie marynarz zatrzymuje gościa weselnego, by podzielić się swoją przerażającą opowieścią o morskiej podróży, która potoczyła się fatalnie. Po zastrzeleniu albatrosa marynarz mierzy się z nadprzyrodzoną karą i patrzy, jak ginie jego załoga. Musi wędrować po ziemi na zawsze, zmuszony opowiadać swoją historię w ramach pokuty. Poemat bada poczucie winy, odkupienie i konsekwencje naruszenia natury poprzez żywą narrację i nadprzyrodzone obrazy.