"Księga snobów" Williama Makepeace'a Thackeraya to zbiór satyrycznych utworów opublikowanych w 1848 roku. Pierwotnie ukazywały się one jako cotygodniowe felietony w magazynie Punch, a ten bystry komentarz społeczny analizuje snobizm przenikający wiktoriańskie społeczeństwo w Anglii i we Francji. Thackeray wyszydza tych, którzy "przywiązują wagę do rzeczy nieistotnych" i "podle podziwiają podłe rzeczy", badając różne grupy społeczne z ciętym dowcipem. Niezwykle popularne dzieło zapewniło Thackerayowi rozgłos i przyczyniło się do spopularyzowania samego terminu "snob", ustanawiając to, co badacze nazywają "chrztem snobizmu".