„Penrod” Bootha Tarkingtona to zbiór komicznych scenek, opublikowany w 1914 roku. Książka śledzi losy jedenastoletniego Penroda Schofielda przez serię jego przygód i psot w środkowo-zachodniej Ameryce, tuż przed I wojną światową. Od męczenia się na przedstawieniu jako „Dziecko Sir Lancelot”, przez organizowanie podwórkowych spektakli i kłótnie z lokalnymi rozrabiakami, po radzenie sobie z trudami lekcji tańca – Penrod uosabia chłopięce figle i wyobraźnię. Jego eskapady – z udziałem smoły, przyjęć urodzinowych i nieudanego uwielbienia bohaterów – malują humorystyczny portret dziecięcego buntu i przepaści między oczekiwaniami dorosłych a młodzieńczą rzeczywistością.