'Ye Magick Mirrour of Old Japan' Silvanusa P. Thompsona to naukowe studium i analiza znaczenia luster w kulturze japońskiej, najprawdopodobniej napisana pod koniec XIX wieku. Praca bada mistyczne właściwości przypisywane japońskim lustrom, zwłaszcza ich zdolność do odbijania złożonych wzorów, oraz zagłębia się w związane z nimi narracje historyczne, kulturowe i mitologiczne. Na początku tekstu Thompson przedstawia lustra jako wysoko cenione przedmioty w dawnej Japonii, rozwijając ich symboliczne znaczenie w świątyniach shintoistycznych i regaliach cesarskich. Podkreśla, jak lustra odgrywały rolę w rytuałach, ofiarach i mitach, szczególnie akcentując legendę bogini słońca Amaterasu i jej zaczarowanego lustra. Część wstępna kładzie podwaliny pod szczegółową eksplorację unikalnego rzemiosła japońskich luster metalowych i ich zjawisk optycznych, wzbudzając poczucie fascynacji tymi historycznymi artefaktami.