„Dzieje upadku i zmierzchu cesarstwa rzymskiego” Edwarda Gibbona to sześciotomowe dzieło historyczne, wydane w latach 1776-1788. Ta monumentalna kronika obejmuje okres od 98 do 1590 roku, śledząc szczyt świetności Cesarstwa Rzymskiego, jego upadek, rozwój wczesnego chrześcijaństwa jako religii państwowej, upadek Bizancjum oraz wzlot postaci takich jak Czyngis-chan. Gibbon kontrowersyjnie dowodził, że chrześcijaństwo przyczyniło się do upadku Rzymu, osłabiając cnoty obywatelskie, co wywołało debaty, które trwają do dziś na temat prawdziwych przyczyn końca imperium.